อัพบล็อกได้ละฮ่าๆ

ไม่อัพมาเดือนอีกหลายวันทิ้งบล็อกให้ร้าง

ตอนนี้สถานการณ์ชีวิตก็ต้องเข้าสู่ภาวะเครียดและพยายาม

เหนื่อยแต่ก็ต้องทนสินะไม่สามารถแก้ไขอะไรได้

การไม่จมอยู่กับอดีตเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วละมันไม่สามารถแก้ไขอะไรได้

ใครสักคนพูดกับเราว่าถ้าไม่ได้เรียนในสิ่งที่รักก็พยายามในสิ่งที่ทำอยู่

ไม่ว่ามันจะเป็นทางเลือกสุดท้ายหรือเปล่าแต่ก็ต้องพยายามกับมันดู

เราอัพไดแปลกๆดูเครียดได้อีกเพื่อนๆทุกคนพี่ๆทุกคนที่เราปรึกษาก็คงรู้

ว่าเราเครียดอะไรเราว่าเราตลกตัวเองนะดูแล้วทำตัวแย่ไร้สาระวันๆเอาแต่เล่นคอม

แม่ว่าจนเบื่อเราแล้วแต่อีกไม่นานแม่ก็คงไม่ได้บ่นเราบ่อยๆเพราะเราหนีแม่ฮะๆๆ

ไม่สิเราไปอยู่หอต่างหากเราหนีการอยู่หอมาตลอดแต่จนแล้วจนรอดเราก็ต้องอยู่

จะหนีจากมธก็ไม่ได้แล้วก็ต้องมาเลือกระหว่างมศวกับมธคณะก็ต่างกันสิ้นเชิง

เราเล่าเรื่องสอบสัมภาษณ์ที่มศวให้ใครหลายๆคนฟังแล้วแต่เราก็อยากเขียนลงบล็อก

ให้มันเป็นความทรงจำอาทิตย์ที่ประกาศผลเอนท์(รอบสองของเรา)เราเครียดมาก

ร้องไห้นอนไม่หลับนอนดึกโทรมแย่ไม่รู้สิมันทรมานนะกับการมีทางเลือกนะ

คงแปลกใจเออเราเอนท์ติดแต่ไมได้อย่างที่หวังแล้วก็เครียดเราปรึกษาทุกคน

ปรึกษาพี่สายรหัสอาจารย์ที่คณะ อาจารย์ประจำชั้นที่รรตอนม.6พี่นัท พี่ปุ้มพี่นุ่น(เมะ)

แล้วเพื่อนสนิทอย่างมิ้ว นิวที่ฟังเราพล่ามมาทั้งอาทิตย์ แล้วเพื่อนทุกคนที่คุยกันในเอ็ม

เครียดสุดๆเพราะเกรดที่มธเราแย่ถ้าไม่แย่เราตัดสินใจอยู่มธไม่ไปมศวหรอกแล้วสรุป

ตอนไปสอบสัมภาษณ์เราก็แย่ไปหาเพื่อนที่อยู่มศวมันคณะเดียวกันแต่คนละเอกเราติดเศรษฐศาสตร์ มศว

เพื่อนเรามันอยู่ประวัติแล้วก็เจอแนนเขาฝากเรากับเพื่อนเขาที่อยู่ปีสองคือก็รุ่นเดียวกับเรา

เรารู้สึกแย่มากๆมันแย่อะไรเราก็ไม่รู้จะบอกยังไงละแต่รู้สึกอึดอัดทรมาน

ไม่ไหวแล้วต้องกลับเราเลยลุกออกจากห้องรอสัมภาษณ์แล้วตรงออกจากมหาลัย

โทรคุยกับอาจารย์เสร็จก็โทรหาแม่บอกว่า หมีจะกลับไปธรรมศาสตร์นะ

แล้วก็เริ่มจะร้องไห้อีกโคตรแย่กลับมาบ้านแล้วก็เริ่มดีขึ้น

ตอนบ่ายก็ไปปรึกษาวิชาที่ต้องลงเพื่อดึงเกรด

เอาเถอะลองสักตั้งเกรดสามนะทำได้ตั้งแต่ประถมยันจบม.ปลาย

ตั้งใจกับมหาลัยให้เทอมนี้ได้สามอัพมันคงไม่เกินความสามารถเราหรอกใช่ไหม??

ต้องเชื่อใจตัวเองแล้วคอมก็จะไมได้เล่นทุกวันเพราะหอไม่มีคอมเหอๆ

เออเราคิดไว้แล้วว่า คาเมะมันช่วยเราเรื่องเรียนไมได้แต่ก็นะขาดคาเมะไมได้จริงๆละ

ทำไงดีละต้องพยายามเรียนแล้วพยายามตามคาเมะทำไมวุ่นวายแบบนี้(วะ)

อืมมตอนนี้เราจะทำตัวให้เสถียรนิ่งๆปล่อยวางเริ่มใช้ชีวิตแบบนักศึกษามาหลัยจริงๆจังๆ

เพราะตลอดปีที่ผ่านมาทำตัวแย่เลวร้ายสุดๆไปเรียนงั้นๆหนังสือไม่อ่าน

(นี่หรอเด็กขยันเรียนเมื่อก่อนคนที่เครียดตลอดเวลาเมื่อมีสอบ

คนเราเปลี่ยนกันได้จริงๆเราขี้เกียจเองละเหอๆ)

เราอัพแต่เรื่องเครียดอัพยาวอีกเบื่อตัวเองอยากแต่งฟิคแต่ก็ต้องพักไว้อีก

อาจจะคิดว่าฟิคไร้สาระนะ(สำหรับบางคน)แต่เราอะฟิคถือเป็นสิ่งที่ช่วยเราได้มาก

มันเหมือนจินตนาการแล้วมีคนอ่านมีคนชอบมันก็นิยายดีๆนี่ละต่างกันแค่ว่า

มันเป็นแบบวายๆไม่ใช่หญิงชายปกติเราสาววายนะเคอะฮ่าๆ

พูดถึงเรื่องวายๆเออเราไปเอาฟิคkiss orkissของพี่บุ๋มแบบพาน้องชายไป

แต่มันกลับก่อนที่จะไปเอาแต่ก่อนหน้านั้นเราไปกินโอมาอิชิกับน้องชาย

เราก็เห็นคนถือคิสออร์คิสเราก็มอง

พอสั่งอาหารแล้วรออาหารอยู่มันก็มองรอบๆร้านแล้วมันก็ถามเรา

หนังสือนั้นใช่ที่หมีจะไปเอาหรือเปล่า

เออใช่ทำไม

มันก็ยิ้มเว้ยเราโคตรรงงเราก็เลยถาม

ยิ้มทำไม

เปล่า

มันตอบมาแบบนี้แล้วสักพักก็พูดอีกตอนที่คนข้างหลังที่มีฟิคคิสออร์คิส

เขาคุยกันเราก็ได้ยินไงแล้วก็รู้เรื่องที่เขาคุยเราก็ยิ้มแล้วพูดออกมามันก็บอก

รู้เรื่องที่เขาคุยกันอีกแหนะ

เหมือนมันหาเรื่องเราน้องชายบ้าไร

ก็มันรู้นี่นะแล้วทำไมละ

เปล่านี่ไม่มีไร

เออมันกวนเรา-*-เราก็เลยช่างมันเสร็จแล้วไอ้โอก็พูดอีก

ร้านนี่มีแต่คนถือหนังสือแบบนั้น(คือฟิคนั้นละ)นะ

ก็ส่วนมากเด็กจูเนียร์ก็มาร้านนี่กัน

เราก็ตอบไปมันก็ยิ้มขำๆอีกเออไม่รู้จะขำไรของมันมากมายประสาทจะกินกับน้องชายเหอๆหรือจริงๆแล้วมัน

กำลังคิดว่าพี่สาวมัน(แบบเรา)บ้าแน่ๆเลย- -

เออน้องชายเราเอนท์ปีนี้มันไม่ติดแต่ได้ภาคพิเศษเอเชียศิลปากรเอกจีนก็โอเคนะ

ดีใจกับน้องชายตัวเองที่มีที่เรียน

พรุ่งนี้เปิดเรียนแล้วแต่ตอนเช้างดพอดีเลยว่างเทอมนี้เรามีแต่วิชาตัวช่วยทั้งนั้น

จะเอาเอเพื่อดึงเกรด(หวังว่าจะทำได้)ถ้ากวาดเอวิชาตัวช่วยได้หมดเราจะมีความสุขที่สุดในโลก!!

ตอนนี้ดูคราวๆแล้ววิชาที่ต้องลงมีปลูกข้าวคงงงละสิเรียนอะไรก็ตามที่บอกว่าปลูกข้าว

ก็มีดำนาครั้งหนึ่งตอนสอบแล้วก็ท่องเที่ยว

โขน รำใต้ ดูแต่ละอันเห็นแล้วตลกและอนาถชีวิต

เอาเถอะเพื่ออนาคตรักที่จะเป็นเด็กมธแล้วก็ต้องFight For A!!!!

สุดท้ายนี้หมีจะอำลา(เวอร์อีก)เออคงไม่ค่อยเจอเราเล่นเอ็มทุกวันแบบปกติแล้ว

ถ้ามีธุระโทรหานะจ๊ะ^^

แล้วก็ขอบคุณสำหรับคำแนะนำทุกคนโดยเฉพาะพี่นุ่นหมีขอบคุณพี่นุ่นมากๆเลยละค่ะ

ทั้งๆที่ไม่มีเวลามาออนเอ็มเท่าไรแต่วันนั้นก็คุยแล้วเครียดช่วยคิดให้หมีจนถึงตีสองเกือบตีสาม

ขอบคุณมากๆนะค่ะไม่รู้จะหาคำไหนมาบอกแล้วพี่นุ่นเป็นพี่สาวที่น่ารักจริงๆค่ะ^^